Epno Fotosite

Wielly en Mia Poen

Met de camper naar Ierland

 

6 weken Ierland

 

De bedoeling is voor 6 weken op pad te gaan wederom met de camper.

 

Vertrokken op zaterdag middag, uiteraard met de teller op nul.

 

We hadden geboekt voor de overtocht van Calais naar Dover, hierdoor konden we het vertrek gelukkig niet uitstellen, wat in het verleden, bij andere reizen, toch regelmatig gebeurde.

 

Onze eerste overnachting was in België, in het plaatsje Bellem aan het Brugge – Oostende kanaal.

 

tv. Kijken en slapen.

 

s,Morgens (Zondag) werden we verrast met een demonstatie van de plaatselijke brandweer precies tegenover op de andere zijde van het kanaal.

 

Tiental brandweerwagens – Tankwagen – hoogwerker en een 50 tal brandweerlieden.

 

Vanaf de hoogwerker spuitent en op straat slangen uitrollen – water uit het kanaal pompen, en testen.

 

Verschillende manieren van sproeien en spuiten, de broes was heel interessant en omdat de zon scheen was er ook één en soms meerdere regenbogen te zien.

 

Veel wandelaars, mannen en vrouwen met kinderen - kleuters en kinderwagen en nog meer fietsers en ook groepen van fietsers in dezelfde clubkleur, sloegen, sommige kort, andere wat langer, het tafereel gade. 

 

Wij ook genieten van de geur van vers gemaaid gras en hooi.

 

Vandaag verder nog 135 km. naar Calais, en zoals ik al schreef de overtocht was al geboekt,maar toch maar even kijken waar we morgen het ferry op moeten.

 

De navigatie ingesteld en ter plaatse veel borden die verwijzen naar Car-ferry.

 

Even rond gekeken, wat vragen gesteld bij de incheck balie, en toen naar de 6 km. verder gelegen stelplaats voor campers.

 

Hele leuke plaats direct bij de in en uitvaart van de haven, en je ziet de veerboten af en aanvaren.

 

Het was zondag en honderden mensen maakte wandelingen langs de kade – over een groot plein, en een lange pier.

 

Verder een 20 tal eet en drinkgelegenheden en een zeer uitgebreide kinderspeeltuin.

 

Wat rond gelopen en foto,s gemaakt, en op tijd naar bed, morgenvroeg is het voor ons 6.30 uur opstaan, en voor een camperraar is dat midden in de nacht.

 

De wekker gezet, en laat hij nou het zelfde geluidje afgeven als toen wij in de jaren 70 tig met de caravan op een camping stonden, ook toen voor de overtocht naar Dover.

 

Koffie zetten ontbijten en op pad, de weg was ons bekend en om 8.00 uur stonden wij bij de douane.

 

Pascontrole daarna inchecken en om 8.30 op de boot.

 

Om 9.00 uur ronkten de motoren, we hadden de wind mee, en om 10.45 werd er aangelegd in de haven van Dover, en om 11.00 uur van de boot.

 

Hier in Engeland is er geen zomertijd en het is voor ons, en ook de mensen om ons heen nu dus 10.00 uur.

 

Ik had van de ambassade een uitsluitsel gekregen dat wij als midden europe-ers gewoon rechts mogen rijden.

 

We hebben er maar geen gebruik van gemaakt, leek ons te gevaarlijk om in een flauwe bocht een vrachtwagen tegen te komen op de baan waar wij ook op zaten.

 

Het links rijden had ik al eerder gedaan dus dat was niet meer nieuw,en het went snel.

 

Je moet wel een briefje op het stuur plakken zodat als je een wat langere tijd ergens staat, bij vetrek niet per ongeluk rechts gaat rijden.

 

De navigatie ingesteld op een overnachting plaats aan de rondweg (autobaan) onder Londen.

 

Op de staat was geen nr. vermeld dus ik tik op (midden van de straat).

 

we komen daar bij een paarden manege en kinderopvang en nog meer.

 

Wij vragen de eigenares naar de overnachting plaats, zij kijkt met de beste bedoelingen naar ons, en zegt This place is better, en we mochten bij haar gratis overnachten.

 

Wat lekkers en een briefje met Tank You achtergelaten en de volgende halte ingetypt.

 

Stratfort – Marine Parking – haven met woonboten.

 

Nog een ruim half uur op de rondweg autobaan van Londen en dan op de M.40 richting Birmingham.

 

Autobaan afritten maar ook vooral autobaan kruisingen worden ruim van te voren aangegeven.

 

Je word, 1 – meestal 2 soms 3 mijl van te voren op attent gemaakt.

 

Ook even rekening houden dat er aangegeven word in Yarts, maar vooral in mijlen.

 

Als je een bord ziet bv. bij wegwerkzaamheden met 50 er op dan moet je wel even omrekenen naar mijlen, 1m is 1,6 km.

 

Daar waar vaste snelheden begrenst zijn, word het door de navigatie direct omgerekend.

 

Bij 50 mijl geeft hij 80 km, maar er komt ook vaak 45 km. en 95 km. voor.

 

Omdat wij gevoelsmatig met de zomertijd bezig zijn, waren we in de middag al in Stratford.

 

Toen we op de staanplaats aankwamen en voor het parkeren aan de automaat wilde betalen, riep een Nederlandssprekende dame vanuit haar auto (er staan ook personenauto,s) niet doen wij gaan weg en het kaartje was een dagkaart en geldig tot 22.00 uur (dank je wel) 4 pond gespaard

 

s,avonds een kaartje van 2 pond voor de overnachting tot s,morgens 9.00 uur.

 

Stad bezichtigt, uiteraard weer met vele bezienswaardigheden en mogelijkheden – boottocht – Citty-hopper, die door de gehele stad rijd en waar je op de mooiste plekken uit kunt stappen en elk half uur weer instappen. 10 Pond per dag, AOW’ers 8 Pond.

 

S, Morgens vers water getankt 100 L. – WC. Geleegd – gespoeld en vuilwater geloosd. 2 Pond 

 

Navigatie ingesteld op Oswestry, Autobaan dwars door Birmingham, maar je ziet heel veel groen en bomen en daar tussendoor de huizen.

 

De M6 dan de M54 en de 2baanse A5 zijn weer wat ontspannender te rijden.

 

De Engelse zijn wat gemoedelijker, wel houden ze van hard rijden, maar blijven netjes.

 

In Oswestry kende de navigatie de straat niet.

 

Het is in Engeland en Ierland ook veel gecompliceerder wat betreft de adressen,onze ervaring is dat er nogal wat cijfers en letters aan te pas komen, die op de navigatie niet in te typen zijn.

 

In de stad opnieuw geprobeerd, en 6 km. rijden.

 

Ook niet de goede plek, en bij navraag, terug naar de autobaan enz.

 

Hier bij mij parkeren en overnachten zegt een man met een groot huis en parkeergelegeheid.

 

Terug bij de camper stopt een Nederlandspekende dame, ook zij heeft alternatieven, dank je wel.

 

Bij het keren van de camper zwaait een man om te stoppen, het bleek een agent te zijn in burger.

 

Hij wist op korte afstand bij een boerderij een officiële camperplek, hij bood aan om met zijn auto voorop te rijden.

 

Enigszins op een heuvel gelegen met schapenweide en veel gelukkige schapen, te zien aan de met rode verfstof gekleurde ruggen.

 

Prachtig uitzicht en wederom vriendelijke mensen, prijs 3 pond, water en lozen geen probleem, maar dat hadden wij al gedaan.

 

Het is in het plaatsje Treflach 5 km. onder Oswestry Lengte en breedte graat N 52‘49’41 W 3‘06`10

 

Van hier uit nu dwars door Wales richting Holyhead waar we de overtocht gaan maken naar Dublin.

 

Uit de N.K.C. een camping opgezocht in Caernarfon.

 

De navigator stuurt je naar de autobaan die langs de noordkust van Wales licht.

 

Wij programmeren hem op dwars er doorheen, een minder snelle weg, maar nu bizonder mooi – heuvelachtig en later bergachtig gebied.

 

Het doet ons denken aan Noorwegen maar nu wat minder spectaculair.

 

Vaak stoppen en foto,s maken, uiteraard wederom bezaaid met rotsblokken groot en klein, waarvan de afscheiding van de weg maar ook waar nodig weiden – landgoed en wandelpaden gemaakt worden.

 

Er zijn wat plaatsen (campinkjes) waar je kunt overnachten, je ziet daar wat stevige tentjes staan van mensen die daar voor een poosje zijn om te gaan bergwandelen, en de nodige stroompjes kruisen.

 

Het water is kraakhelder en mogelijk ook te drinken.

 

Wij komen aan op de veel te luxe camping, voor ons camperaars doet dat pijnlijk aan omdat we weten dat je daar dan ook voor betalen moet, en wij hebben dat allemaal niet nodig. Prijs 20 pond.

 

De dag later naar Holyhead gereden om eens te kijken voor de overnachting en de overtocht.

 

Iets om te overnachten lag niet op onze route, wij waren dan ook richting haven aan het rijden, om eens te kijken wat de overtocht kost.

 

Daar aangekomen geen echte parkeergelegenheid en je word naar de incheckbalie gesluisd, parkeren 20 min.

 

Wij doen alsof we in Engeland vakantie aan het vieren zijn en mogelijk ook even een weekje Ierland willen bezoeken.

 

Natuurlijk naar de Ierse balie, naar wat prijzen geïnformeerd, en uitgekomen op een retour Holyhead – Dublin  en terug van Rosslare – Harbour naar Fishguard in Engeland.

 

De prijs is nog veel geld in vergelijking met Frankrijk – Engeland, je betaald hier meer als het dubbele, als je het vergelijkt met het aantal zeekilometers.

 

Maar o.k. je hebt dan ook geen andere keuze en daar word gretig gebruik van gemaakt.

 

Hetzelfde hebben we ook van Noorwegen naar Denemarken van de meest westelijke route meegemaakt, omrijden via Oslo duurt langer en kost meer.

 

Toch was het nog 100 euro goedkoper als wat ik thuis op internet gezien had. Nu 381,00

 

Maar nu de realiteit, jullie kunnen over 20 min. Op de boot!! Dus 1 dag eerder als geplant?? Ja doen!

 

Mia vlug het reistablet ingenomen en 10 min. later stonden we op de ferry.

 

Weer een veel te luxe boot met 8 etages met overdreven mooie blinkende roestvrijstalen trappenhuizen en liften met rondom spiegels,en dan wil ik de nog luxueuzere winkels - restaurants en bar,s – met de meest luxe stoelen - leder banken en fauteuils maar vergeten.

 

Ik zag dat er Wifi (draadloze internet ontvangst) was, en dus snel terug naar de camper.

 

De personen die er zorg voor dragen dat de deuren naar de Auto,s en vrachtwagens plateau hermetisch gesloten zijn tijdens de overtocht, gaf mij nog de gelegenheid om de laptop te halen.

 

Het personeel, en dat zijn er veel, is altijd erg vriendelijk.

 

Even naar vrienden en kennissen mailen en ook een mailtje naar Dublin.

 

Net buiten de stad woont de kleuter waar Mia eind 1980 – begin 90 heeft opgepast (samen met haar toen baby zusje).

 

Inmiddels een heuse jonge dame van 25 jaar met een door haar talenkennis, en vooral Naderlands, een goede baan heeft.

 

Zij had het mailtje ook gelezen en net toen we van de boot af kwamen kregen wij een telefoontje van haar.

 

Ze had een parkeerplaats direct bij haar huis geregeld.

 

We moesten nog dwars door Dublin,hebben door de constante file,s heel veel van de stad kunnen zien.

 

De verkeerslichten gaven alle kleuren aan, maar ook bij groen stond meestal de kruising nog vol auto,s

 

Maar na een uur was het toch het gelukkige weerzien.

 

Onze jonge dame die veel in de paardensport doet, had al gemaild dat zij Zondag vroeg weg moest voor een concours. 

 

Na veel bijpraten en s,avond een etentje en drankje, hebben we afscheid genomen, ze wilde ons s,morgens niet om half 6 wakker maken.

 

Zondag richting westkust.

 

Op de oprit van de autoweg stopte onze camper er mee.

 

Knipperlichten aan en in een mum van tijd bezorgde automobilisten om ons heen,achter ons met extra knipperlichten en voor ons direct met sleepkabel enz.

 

Een persoon wilde de camper al aanduwen hij gebood een wandellaar en fietser te helpen.

 

Ik vertelde hem dat de complete stroom van het contact weggevallen was en duwen geen zin had.

 

Een man vertelde dat hij zijn zoon al gebeld had hij was automonteur,

 

Inmiddels had ik de oorzaak gevonden,het was een massa blokje met 8 kabels die geen contact meer maakten met het chassis, ik had hier een simpele noodoplossing kunnen maken maar de man zij toch maar te wachten op zijn zoon.

 

Inmiddels de wachtende fietser en wandelaar bedankt en ook de sleepkabel persoon.

 

De zoon heeft het massablokje geheel gedemonteerd en met schuurpapier geheel nieuw gemaakt

 

en alle kabelschoenen vernieuwd.

 

Totaal 3 kwartier werk.

 

Zijn vader nam afscheid van ons met een handdruk, zonder af te wachten van onze extra dank.

 

Wij vroegen de zoon wat wij moesten betalen, helemaal niets was het antwoord.

 

Toen wij hem 20 euro gaven, maakte hij de opmerking van dat hoeft toch niet, het is toch heel gewoon elkaar te helpen.

 

Hier krijgen wij weer een heerlijk extra vakantie gevoel bij.

 

Doorgereden naar een camping bij de monding van de River Shannon.

 

door de prijs van 20 euro toch maar gebruik gemaakt van alle mogelijk heden, en een dag extra rust genomen.

 

Camper met water –wc – en vuilwater verwend en weer op pad.

 

Inmiddels 1500 km. op de teller en bevinden ons nu bij het begin van de Ring of Kerry.

 

Vanaf nu word het veel kustweg met de meest mooie klippen.

 

We staan weer bij een camping (20 euro) die voor personen met caravan of tent een goede plaats is voor de start van de Ring.

 

Wij vragen bij de receptie waar we onze gasfles (sen) kunnen vullen.

 

Ze doen hun best via bellen en computer.

 

We krijgen wat adressen mee maar het schijnt hier in Ierland niet vanzelfsprekend te zijn.

 

We rijden het eerste schiereiland Dingi genaamd op, en ik zag al op de kaart dat hier veel mooie uitzicht punten waren.

 

En daar komen wij achter, het begint met een kustweg, en zijn ook even naar een strand gereden, links en rechts 3 km. strand en bijna helemaal voor ons alleen.

 

Wat km. verder is het strand alleen nog te voet of met een landrover te bereiken.

 

De kustweg vervolgen is mogelijk maar er gaat ook een weg vanaf het midden van het eiland via een bergketen dwars over naar de andere zijde van het eiland.

 

Halverwege de klim met vele bochten, staat er een bord dat voertuigen van meer dan 1,80 breed en meer dan 2 ton verboden zijn.

 

Een chauffeur met een vrij grote bestelwagen stopt bij ons, omdat wij aan het twijfelen waren.

 

Toen ik vroeg of wij er ook door konden, vond ook hij het een uitdaging om door te rijden, ikzelf trouwens ook.

 

Wel: op de klif is de weg nog smaller en maar voor 1 auto, er zijn wel plekken met uitwijkmogelijkheden, maar het is ook erg bochtig en constant klimmen.

 

Ik ging de uitdaging aan, omdat op het bord niet stond dat het voor campers verboden is.

 

Goed wij zijn 6 meter lang – 2.20 meter breed en max. 3,5 ton.

 

Maar die 3 ton was die bestelwagen beslist ook.

 

Slingerend naar boven tot vlak bij de klif daar is een parkeerplaats, prachtig met waterval rotsblokken en een geweldig uitzicht.

 

Vele foto,s gemaakt, ook van het bord waarop staat, (zelfs nu in het Duits) dat als je niet aan de eisen voldoet, zeker hier moest keren.

 

Een politie auto kwam van beneden naar boven gereden, en ik toch maar kijken naar hun eventuele reactie.

 

Enkel een hand werd opgestoken en ze reden verder.

 

Een kwartier later een politieauto van boven naar beneden, zij stopte naast ons op de pakeerplaats maar het bleek dat ze een automobilist gesommeerd hadden om te stoppen.

 

Autopapieren – rijbewijs, en er werd steeds gezelligger gebabbeld, en ook zij reden verder.

 

Voor mij stond het besluit al lang vast, maar Mia had er nu ook minder moeite mee.

 

O.K. in Noorwegen hebben we dit vaker meegemaakt, maar het is natuurlijk met de overstekende rotspunten en (volgens de borden) vallende rotsblokken, wel dubbel uitkijken.

 

De zondagsrijder, (schijnt dat ze hier door de week ook rijden) die rijd gewoon door en staat dan voor je neus, maar de ervaren heeft jou al 3 bochten van te voren gezien en wacht rustig op een uitvalplek.

 

Na 2 km. zakte de adrenaline weer, en hadden we weer ruim baan.

 

Rijdend naar onze geplande plaats was het genieten van veel zeezicht aan de ene kant en rotsen en bergen aan de andere kant.

 

Daar aangekomen bleek het toch niet zo een goede overnachting plaats te zijn.

 

Mia wil en zeker nachts veiligheid om haar heen, een of liever nog meer campers.

 

Wij kregen wat tips dat in het plaatsje Inch een goede plek was.

 

Via de andere zijde van het schiereiland terug, en zo komen wij dan ook bij de Ring of Kerry, een toer van 200 km. die wij willen rijden.

 

Deze kustweg was ook gedeeltelijk in de rotsen aangelegd en daardoor spectaculairder om te rijden.

 

Rollend van een grotere hoogte zien wij het dorpje Inch al liggen.

 

Wat huizen, Hotel – Restaurant – winkel en een heel groot strand met veel auto,s en ook een camper.

 

Ik zeg tegen Mia, hoi vannacht op het strand overnachten.

 

Maar dat kun je vanwege het wisselen van het tij beter niet doen.

 

We zien de camper weg rijden en vanaf onze hoogte zien wij hem een zandweg in rijden.

 

De parkeerplaats is alleen toegankelijk voor voertuigen niet hoger dan 2 meter.

 

Dit word gedaan omdat ze bang zijn dat caravaans met rondtrekkende zigeuners zich daar niet kunnen vestigen.

 

De plaatsen voor de dwarsbalk (5 stuks) waren al bezet door auto,s, hier hadden we kunnen wachten, maar wij gingen toch maar eens kijken waar de camper gebleven was.

 

Deze stond op een ruime plek in de duinen, bij een grote poort waarachter koeien en schapen liepen.

 

Het was een Duitser uit Türinger Wald, met een opzet camper, die voor 10 dagen door Ierland trok.

 

Wij vroegen hem of wij zijn Nachtbar mochten zijn, uiteraard geen probleem.

 

Ik super gelukkig om eens zo te kunnen kamperen, zonder trammelant en verplichtingen om ons heen, en Mia blij dat we niet alleen stonden.

 

Geen schotel ontvangst, en net toen we de dvd. van André Rieu, live in Maastricht aan het kijken waren, stopte er een jeep en stapte een man met laarzen en een stevige muts op, uit de auto.

 

Hij bekeek de situatie en klopte toen op de deur.

 

Na de begroeting zij hij met een duidelijke trotse uitstraling dat dit zijn grondstuk was.

 

Inmiddels was de buurman en buurvrouw ook naar buiten gekomen.

 

Na wat lovende woorden omtrent de grootte van het grondstuk, de koeien en schapen, werd zijn grijns steeds breder.

 

Zijn verborgen handelsinstinct kwam boven en vroeg of 5 euro goed was voor deze overnachting.

 

Respectvol zijden we natuurlijk, No Problem, en naar mate het gesprek vlotte, mede door wat flessen bier, en een borreltje zij hij dat we ook voor dat geld ook 2 nachten mochten staan.

 

Omdat vooral de Duitser maar ook wij, morgen verder willen, heb ik gezegd, vannacht en een nacht in het volgende jaar.

 

Hilarisch handdrukken gegeven en we moesten zeker volgend jaar terug komen, en dan mochten we bij zijn boerderij staan.

 

Morgens in een zeer ontspannen rust wakker geworden.

 

De waterketel op het gaspit, en bij het fluiten van de ketel word ook Mia wakker.

 

Het eerste zelfgezette kopje koffie genieten wij nog altijd op bed, en vanwege het stukje nostalgie willen we dat niet veranderen.

 

Laten langzaam de rolo,s naar beneden en een warm stralend zonnetje verwarmd onze gemoed toestand in een nog hoger pijl. 

 

We bevinden ons in 10 meter hoge duinen en kijken uit op heuvels en bergen, waar heel vredig, heel veel schapen zich te goed doen aan mals gras.

 

We voelen ons gelukkig met ook! dit stukje Ierland, en prijzen onze keuze.

 

Ontbeten en afscheid van onze buren genomen, en ik wilde toch ook eens met de camper over het strand rijden, heerlijk en ook op het strand geparkeerd en de stoelen er uit. 

 

Zwemmen is mogelijk, maar omdat het zeker 500 meter ondiep is, is het niet interessant.

 

Met een plank op de golven skiën word wel gedaan, heel veel zelfs, er is een school en verhuur.

 

Namiddag het volgende schiereiland op gereden, genaamd Iveragh via de N. 70 De Ring of Kerry.

 

Deze doorgereden tot op de punt, en overnacht op een parkeerplaats met wc,s en wastafels en waterpunt.

 

Staan nu voor het extra mooie kleine eiland Valencia Island.

 

Even lekker door het dorpje lopen, wat bestaat uit Bed en Breakfast – winkel – pup – B en B – pup – winkel enz. enz. en af en toe huizen, en tegenover terrassen – ligweiden – banken en een kleine haven.

 

Van hier uit kun je met een boottrip naar het vogeleiland, waar duizenden vogels maar vooral de papegaaiduiker te bewonderen zijn.

 

Het is wederom voor Ierse begrippen super mooi zonnig weer, de temp. Stijgt tot boven de 25 graden.

 

Wij doen vandaag niets anders dan het eiland op rijden, een bezoekers centrum bezoeken en ontdekken dat er op dit eiland veel te zien is.

 

We rijden door naar de andere kant van het eiland waar je met het veer over kunt naar het vaste land van Iveragh.

 

Onderweg foto,s maken van rode dendorons en hagen van fusia,s en worden uitgenodigd om bij mensen tot achter hun huis de tuin te bewonderen en foto,s te maken.

 

Bij het pont is wederom veel bedrijvigheid en we mogen bij het Saves lives at Sea station, onze watertank vullen.

 

Al het moois gaan we morgen bekijken, omdat ons oppasmeisje uit Dublin zojuist gebeld heeft dat zij ons morgen Pinksterzaterdag wil komen bezoeken.

 

Dan kan ik mooi met hen samen het vogeleiland bezoeken, allen gaan wil ik niet en Mia krijg ik niet mee in verband met haar zeeziek worden.

 

Terug naar de zelfde overnachting plaats, de campingstoelen er uit, en even later hoort Mia mij snurken.

 

s,Avonds: Spoorloos, en daarna slapen.

 

S,Morgens een telefoontje, ons bezoek belde af, haar vriend had s,avonds bij het voedballen zijn voed omgeslagen en moest naar de doktor.

 

Het was wederzijds balen, het was Pinksteren dus hadden ze 3 vrije dagen, en er is genoeg vertier hier in de buurt,

 

De pup had 2 avonden live muziek en er kon gedanst worden.

 

O.K. gedanst hebben we niet en het vogeleiland gaat ook niet verhuizen.

 

Wel de mooie uitzichtpunten bezocht en een daarvan is bijna boven op de hoogste berg.

 

Gaat via een smalle weg met uitwijkmogelijkheden naar boven, met links en rechts tot 4 a 5 meter hoog, allen maar groen, wat even later over gaat in Rode dendorons.

 

Deze worden steeds hoger en verstrengelen zich boven in elkaar zodat het een tunnel word. 

 

Deze tunnel slingert zich naar boven.

 

Ook hier krijgen wij weer een brok in onze keel, dat wij dat beleven mogen.

 

Boven een super geweldig uitzicht, kijken op de dalen waar met rotsblokken en rotsblokjes de groene weiden afgebakend zijn, vol met schapen en mals gras.

 

Aansluitend een diep blauwe zee die vol licht met grote en minder grote eilanden en uitstekende rotspunten, allemaal bewoond door vogels.

 

Op het rots plateau is men bezig een zeer grote en hoge doorbraak te maken, momenteel de grote van een voetbalveld, met kleine waterpartijen, banken en veel groen.

 

In het midden komt een watervalletje recht van boven naar beneden, en beland in een betonnen vijver met kraakhelder water en lekker om te drinken.

 

Mogelijk dat over enkele jaren de doorbraak klaar is en dan kan men ook de andere zijde van het eiland zien, en bewonderen.

 

Het vrijgekomen materiaal word gebruikt voor nog meer aanleg van parkeerplaatsen en mogelijk straks ook een info center, en evt. meer.

 

Wij laten de camper langzaam naar beneden rollen, en blijven genieten van de dendorons en fusia,s.

 

Het veer over en we zijn weer op het schiereiland Iveragh.

 

De kustweg nu aan de andere zijde van het eiland is heel erg mooi met regelmatig uitzicht over zee, ook hier weer met eilanden – uitlopers en soms witte stranden, en veel rotsen in zee. En het land bezaaid met rotsblokken, met daartussen afbakenen en schapen.

 

Het doet ons nu denken aan Noorwegen met zijn rotsplateaus en Fjorden.

 

Zijn nu bijna bij het vaste land, overnachten op de parkeerplaats van een Bed en Breakfast, en morgenvroeg bij hier ontbijten ,a 7,50 pp.

 

Het breakfest: ,t was een echte , 2 soorten stokbrood - geroosterd brood - gebakken ei - 3 worstjes - warme zoete bonen - leverworst - bloedworst - spek - tomaten champignons - koffie – thee.

 

Deze dag laten we ons ontbijt zakken en doen niets anders dan het verslag schrijven, af en toe mailen (we hebben van het B en B een wachtwoord maar de ontvangst is minimaal en valt geregeld weg)

 

Wel op het goede moment het verslag op de website gezet.

 

Af en toe wandelen en een kopje koffie met gebak op het terras.

 

Dag later een ander ontbijt, nu met nog meer soorten brood en verschillende croissantjes, en op pad.

 

Het begint met van het ene schiereiland op het andere te rijden, schiereiland Beara genaamd, met nog hogere bergen, en vlakland is er niet meer bij.

 

De kustweg begint kilometers lang hoog opklimmend groen wat over gaat in denderons.

 

Overweldigend, ook hier weer als tunnels over de weg met af en toe fuchsia ',s hangend 4 a 5 meter hoog tegen de rotswanden .

 

We klimmen weer hoger ,en dan word het Noorwegen, rotsen uitzicht op zee, haarspelt bochten en zo als ik al in het verslag van Noorwegen heb staan, je kan het niet omschrijven.

 

We bereiken het uiterste deel van het schiereiland en dat kan alleen door de hoge berg te bestrijden door klimmen en dalen en alleen maar bochten en nog eens bochten.

 

Sommige stukken in de eerste versnelling en dat betekent meer al 20 procent stijgend.

 

Straten naar boerderijen zijn hetzelfde als de straat waar je op rijd, hierdoor hebben we de afslag naar het uiterste puntje gemist.

 

De navigator op de voorruit zij rechtsaf maar de navigator naast mij zij nee dat kan niet rij maar recht door.

 

Je zit in een steile klim en dan moet je snel beslissen. even stoppen en keren is er niet bij, hooguit na 3 a 4 km.

 

Voor mij was deze punt op zee niveau erg belangrijk , er is ook een kabelbaan, die je over een kloof naar een rotsplateau brengt, en omdat ik het niet gezien heb mogelijk nog meer, voor mij echt balen.

 

Het is nog even klimmen en dalen nog een paar haarspeld bochten en dan zijn we op de

 

R 572

 

Halverwege van het eiland, direct  aan zee, op het terrein van een golfclub met camper staanplaats hebben we overnacht.

 

s'Morgens uitkijkend over zee met op de achtergrond de bergen van het volgende schiereiland, en wij genieten van ons kopje koffie op bed, en dit verslag schrijven,en Mia met de spelcomputer spelletjes doen patience is haar favoriete.

 

Door de andere zijraam kijken we uit naar de bergen, en op de voorgrond naar meters hoge struiken en bomen met allemaal verschillende kleuren. Ook weer veel fuchsia’s en dendoron,s maar ook palmbomen.

 

In deze streek van Ierland heb je een warme golfstroom ,vandaar dat het hier bijna nooit vriest, en zodoende ziet het er hier tropisch uit, zij het dan in een wat sobere uitstraling, als b.v. op de Malediven.

 

We hebben in het jaar 1982 met een groep van de duikclub vakantie gehouden in zuid-west Engeland en ook gedoken in Lands-End, en daar hebben we toen ook de tropische vissen gezien, zij het dan ook hier weer me wat fletsere kleuren.

 

Vandaag even over het golfterrein gewandeld, het licht tegen de glooiing van de berg met veel hoge en minder hoge rotspartijen en veel begroeiing met struiken en natuurlijk dendoron,s en fuchsia,s met grote vlakte,s met bloemen, zoals madeliefjes klaverbloem en vele waar ik de naam niet van weet, en het gehele terrein mond uit in zee.

 

Camper verwend, vandaag de watertank extra gespoeld, even terug naar de stad voor wat boodschappen, en langzaam naar de volgende overnachting plaats nu bij een beroemd Bamboe Park

 

Het Bamboe Park: Een aanrader

 

Mogelijk zijn wij meerdere bezienswaardigheden voorbij gereden, die ook zeker een bezoek waard zijn geweest, maar we merken ook nu weer, dat 6 weken Ierland te kort is.

 

Het bamboe park is zo slim geweest om reclame te maken voor ook overnachting voor campers, en zodoende meer bezoekers binnen haalt.

 

Het is zeker de moeite waard om het te bezoeken.

 

Een heel groot terrein dat ook weer uitmond aan zee met prachtige uitzichtpunten op de stad en vooral de eilandjes vol met bloemen die ook met een boot te bezoeken zijn, de haven en vele bootjes.

 

Maar vooral het park zelf met ook een grote vijver met bloemen en ook veel vis, is een lust voor het oog.

 

Veel paatjes als tunnels begroeit met de mooiste planten en dendoron,s en bamboe

 

Het park licht ook hier op een glooiing en je vind dan ook trappen van natuurlijk materiaal, meestal met links en rechts palmbomen.

 

Grote velden met bamboe, overdekte plaatsen met stoelen en banken.

 

Enkele zeer mooie plekken aan zee met een geweldig uitzicht, en weer banken en stenen tafels.

 

Er is ook een brug dus zeker het fototoestel meenemen. 

 

Wij zelf hebben een rugzak met picknick spullen mee genomen en er vier uur over gedaan.

 

Ik heb heel veel foto,s gemaakt en daarom heb ik er in het fotoalbum een extra map voor aangemaakt, zie in fotoalbum: BAMBOO-PARK Ierland.

 

Op het terras van het park nog genoten van zelf gebakken cake met koffie van de eigenaresse,en tevens betaald voor de volgende nacht.

 

G.P.S. coördinaten N 51 * 45 , 06.0

 

W 09 * 32 , 09.2

 

Vandaag rijden wij over de laatste van de vier landtongen ,en wel naar het meest zuid- westelijkste puntje, Mizen Head.

 

Het begint met een bleek zonnetje, maar dat verdwijnt al snel en even later zitten we in een lichte mist 

 

uitkijkend over zee is niet mogelijk en vervolgen onze weg naar de punt.

 

De parkeerplaats licht hoog en je kunt uitkijken naar de hoge wanden van de rotsplateau,s, waar met geweld de Atlantische oceaan tegenaan beukt, 

 

Ik heb vanaf de parkeerplaats wat foto,s gemaakt maar het weer is te slecht te veel mist.

 

Morgen dan gaan we het echt bekijken!!

 

Je kunt via het bezoekers centrum tickets kopen en dan de tocht te voet afleggen, deze gaat ook over een brug die een diepe kloof overspant.

 

Wat later komen er meer campers en voordat wij gaan slapen staan er 9 stuks.

 

s,Morgens, het is even anders, er hangt nog meer nevel en we kunnen zelfs de rotspunten niet meer zien.

 

Eerst nog ontbijten en jawel het word lichter, dus toch maar op pad.

 

Het word een wandeling van drie uur, inmiddels is de mist geheel opgetrokken maar het blijft bewolkt weer, iets waar een fotograaf alleen maar blij mee is, dan heb je ook geen schaduwplekken op de foto.

 

Er zijn vaste asfalt paden met zeer stevige afrasting, tenslotte gaat alles zeer stijl naar beneden.

 

De paden hebben een 20 % daling, of zoals je wild 20 % stijging.

 

Naar verschillende uitzicht plateau,s zijn trappen gemaakt, sommige ook via paden.

 

De brug over de diepe kloof is breed en van beton, midden op de brug kijk je door de kloof naar de opening tussen de rotsen door en zie je meer kloven en daartussen grote golfslagen va opspettend water.

 

Ook het oude vuurtorenhuis is te bezichtigen, compleet met woonkamer keuken en slaapplaats van de wachter.

 

En die zit zelfs aan tafel met een uitgebreid ontbijt met ook gebakken eieren en spek, alles onaangeroerd.

 

Ook licht de wachter in bed,mogelijk in een diepe slaap, bij aanspreken geen reactie.

 

Heel veel oud spul zoals wissel-spreek installaties,s – radio,s – zekeringkasten en allerhande meet en zendapparatuur.

 

Alles overweldigend en ik heb dan ook nu weer de nodige foto,s gemaakt, waarschijnlijk ga ik nu ook weer een extra map maken, met de naam Zuid-Westkust Ierland.

 

Vroeg in de namiddag vertrekken wij, ik had op de kaart gezien dat er een weg liep, dicht langs de noordkust.

 

Op de kaart leek het niet meer als een fietspad, de twee navigatie,s geprogrammeerd, maar de een wilde alleen de hoofdweg, en de ander, dat is een P.D.A. waar ik zelf de navigatie op gezet heb, deze heeft ook een externe antenne via bleu-toot, deze was wat vriendelijker en leidde wel richting langs de kust.

 

Af en toe moest ik op eigen institutie en op eigen gevoel af gaan.

 

En werkelijk het was de moeite waard, de weg van niet breder dan een fietspad met de nodige klimmen en dalen, en een auto tegenkomen dat mocht niet gebeuren, is ook niet gebeurd.

 

Dit stukje was weer als de kust in Noorwegen, en er waren delen bij, die ons aan Zwartswald deden denken.

 

Wederom het warme gevoel, dat wij dit mee mochten maken.

 

We hebben over het stuk van 25 km. 3 uur over gedaan, en je kwam niet uitgekeken.

 

Aangekomen op de grote weg, en toen naar de volgende overnachting, vrij staan bij een kleine jachthaven, er is ook een duikcentrum en een zeilschool met verhuur.

 

Grote gedeeltes met bloeiende dendoron,s en fuchsia,s, evenals het links rijden zijn vanzelfsprekend geworden.

 

Het weer is bijzonder mooi geworden, staan aan de rand van een grasveld, de stoellen er uit en we hebben tot 10,30 uur buiten kunnen zitten.

 

Een nacht later, bij het wakker worden, horen we tikken op het dak, en het word een echte Ierse dag, tenslotte valt er het dubbele aan regen ten opzichte van Nederland.

 

We rijden 120 km. verder in de buurt van Cork, naar een camping.

 

Alles is nu nog groener, maar het blijft regenen de gehele dag door. 

 

Mia is nu voetbal aan het kijken, Noord Ierland tegen Nederland en ik verslag schrijven en op de site.

 

3 Nachten dus 2 volle dagen hebben wij op de camping doorgebracht, Blarney – Caravan – Park.

 

We hadden internet verbinding, en Mia kaarten maken, deze spullen, 2 dozen vol, hebben inmiddels een vaste plek in de camper gekregen.

 

Het weer lokt niet om buiten te zitten, toch zijn er vakantiegangers die dat wel deden, sommige zelfs in een korte broek.

 

Tenslotte moet toch de nieuwe barbecue, en de nieuwe tafel en stoelen uitprobeert worden.

 

Ik kan mij dan ook een geplande avond barbecueën, tijdens een weekend autocross, herinneren dat wij met dikke truien en of jassen aan, en mutsen op, zaten te genieten, en gezellig babbelen, bij een temperatuur van nauwelijks 10 graden.

 

Af en toe komt wel de zon door, en het zonnepaneel doet zijn best om de accu,s weer vol te krijgen, om tv te kijken, stroom van de camping zou 4 euro per dag extra kosten.

 

Na deze rustdagen weer op pad, en we hebben een adres in de buurt van Cork waar we onze gasflessen kunnen vullen.

 

Dat is zeer bijzonder hier in Ierland, op internet zijn er maar 3 vuladressen in heel Ierland te vinden, waarvan hier in het zuiden geen een.

 

De Ierse gasflessen hebben een andere aansluiting, dus wij hebben geen andere optie als vullen.

 

Met 2 volle flessen, en weer rust in het lichaam en geest rijden wij in Youghal naar de jachthaven, met veel bewaking camera,s om ons heen.

 

Mooi stadje en alles op loopafstand, toeristen kantoor – winkels en veel pup,s en eetgelegenheden, er zijn zelfs cafetaria,s waar ze friet verkopen, naar frikadel speciaal hebben wij maar niet gevraagd.

 

We staan tevens ook aan de achterzijde van de brandweer kazerne, met een buiten sirene ( om de gehele stad te alarmeren) net boven ons.

 

Gelukkig zijn er deze nacht geen calamiteiten geweest, of we zijn er doorheen geslapen.

 

Vroeg in de ochtend, voor ons tussen de 8.00 en 9.00 uur, loopt de parkeerplaats weer vol, en we zien vissersboten en jachtboten vertrekken, achter ons horen we de brandweer auto,s uitrukken, en wij genieten met de rug in de kussens, van al die taferelen, de kachel weer aan, gas genoeg.

 

Er zijn ook mogelijkheden om met een boot mee te gaan om te zeevissen, en zien zojuist een boot waar je mee kunt om te gaan duiken. www.seahunter.ie

 

Vandaag de hele dag door het stadje gelopen veel winkels in en uit, er zijn zelfs 2 euro shops.

 

En wij veel pupsinenpupsuit.

 

Tegen de avond een 20tal jongeren die het wagen om het water in te gaan.

 

Toen ik vroeg of ik wat foto,s mocht maken, sprongen ze vanaf de kade, maar ook van de containers die op de kade staan, en als kantoor gebruikt worden. Sprongen van 8 a 10 meter.

 

Het werd een mooie avond en hebben wederom op dezelfde plaats overnacht, nu met nog extra 4 andere campers.

 

Door gereden naar de kust bij Waterford, een iets goedkopere camping met zeer goede internet ontvangst.

 

Hier heb ik dan ook de eerste 200 foto,s op de site kunnen zetten, zie nu ook :Fotoalbum:

 

Aan de kust die alleen bestaat uit rotsformatie,s is via veel betonen plateaus en roestvrijstalen trappen en ladders, gelegenheid gemaakt om te zwemmen.

 

Er is zelfs een zwemschool gevestigd en een grote ligweide met de nodige banken en tafels.

 

Onze jonge dame uit Dublin heeft gebeld en ze wil ons a.s. zondag komen bezoeken.

 

Onze bedoeling was toch al om vanaf nu wat binnenland te bezoeken, en we rijden naar de stad Kilkenny.

 

En zo word de afstand voor haar 100 km. korter, moet zelf wel nog 2 uur rijden, de afstand Dublin – Kilkenny

 

We zijn even in deze zeer drukke stad geweest, hebben het toeristenbureau bezocht, en van daaruit 1,5 km naar een 15 euro camping, met een internet ontvangst.

 

De opening van Europese kampioenschappen voetbal, en de eerst twee wedstrijden bekeken.

 

Gelukkig voor Mia, hebben wij meestal zeer goede schotel ontvangst.

 

We hebben een 60 cm. Letscherm en gebruiken een digitale ontvanger.

 

Het weer is de laatste dagen erg nat en koud, maar ook in Nederland is het al dagen veel te koud voor de tijd van het jaar.

 

De camping staat behoorlijk vol, waarvan 80 procent campers.

 

2 Nederlanders 2 Duisters wat Ieren en veel Engelsen.

 

Het weer sloeg om zat en zon prachtig zonnig weer

 

Zaterdag werd het weer zonnig en we hebben veel gewandeld en nog meer geluierd, en vaak in slaap gevallen, in de camping stoelen.

 

Zondag hadden we dus bezoek uit Dublin.

 

het weer was erg zonnig en we hebben dan ook eerst op de camping, koffie – thee – en gebak genuttigd.

 

Daarna naar de stad veel bezichtigd – door mooi aangelegde parken gewandeld en een kasteel bezocht.

 

In de latere namiddag op de camping een kaartje gelegd en avonds uit eten, natuurlijk in een pup en het nodige gedronken.

 

We hebben het allemaal als een verrassende en bijzondere prettige dag ervaren.

 

Maandag verder nu in oostelijke richting, en bewust de secondaire wegen opgezocht.

 

Groen – groen en nog eens groen.

 

De beplanting – struiken – bomen, groeien weelderig langs de wegen, en word tot 4 meter hoog opgesnoeid, en de overige begroeiing groeit de straat over, die als togen het straatbeeld siert.

 

Net voor een groter dorp een 500 meter lange strook van 40 meter breed, geheel mooi aangelegd met bloemen in vele variaties en op verschillende niveaus, met daartussen gras als een tapijt waarvan het lijkt alsof alle grassprietjes even lang zijn.

 

Ook her en der daartussen staan landbouw werktuigen uit de tijd dat er nog met de hand en het paard gewerkt werd, allemaal zeer goed in de verf van verschillende felle kleuren.

 

Door ons gecentreerde zoektocht naar de mooiste straatjes, zien we op de kaart dat we toch weer in de buurt van de kust zitten.

 

Mogelijk is er toch iets met de stuurinrichting, evenals met ons gevoel dat de kust ons het meeste trekt.

 

Oké, Hook Head leek ons ook wel een leuke landpunt die 6 km. de zee in steekt met een vuurtoren, en 4 plaatsen voor campers.

 

De kust bestaat uit ruige rotsformaties die in de ijstijd op hun zijkant gelegd zijn, waardoor ook grote lange en diepe kloven ontstaan zijn. 

 

Mogelijk ziet het onderwater landschap er ook zo uit, omdat er tijdens het tij wisselen, een 6 tal duikers het water in gingen, en uit ervaring weet ik dat het de mooiste plekken zijn.

 

Flink wat gewandeld en veel foto,s gemaakt.

 

Tussen de diepe spelonken door liggen de rotsplaten als trappen op elkaar gestapeld en loopt zo naar de 30 tot 50 meter dieper gelegen zeespiegel bij laag water.

 

Bovenaan lopen wij over de dikke tapijten duingras, waarin je bij elke stap het gevoel krijgt, alsof je op een super zacht hoogpolig tapijt loopt, en we hebben niet eens onze voeten hoeven vegen.

 

Tegen de avond meer campers en met passen en meten en nu ook op een stuk kuststrook, zijn we met 10 campers .

 

De vuurtoren heeft veel parkeergelegenheid, maar het terrein word avonds op slot gedaan.

 

Vuurtoren bezichtigen is erg onvriendelijk en kan alleen maar op bepaalde tijden in groepen met een gids.

 

Morgens naar het Kenedie Park gereden voor een bezoek.

 

Voorouders van de Kennedie,s zijn daar geboren, en hebben er gewoond.

 

Het is heel groot en met de meest mooie aangelegde parken – vijvers – veel planten en nog meer verschillende bomen; met lanen die ons deden denken aan Schönbrun in Wenen, en ook in Australië in Canberra, waar ook, in het museum, de grote klok staat, die door koningin Juliana is geschonken.

 

Voor dit park moet je ruim een halve dag uittrekken en dan met rugzak en picknick spullen bezoeken.

 

Avonds toch maar weer naar de kust naar het plaatsje Rosslaere.

 

Hier is een vriendelijk gratis parkeerplaats aangelegd met super plaatsen voor campers.

 

Ook de langere campers vinden hier een plek.

 

Er is een toilet gebouw en afval containers.

 

Tegenover winkels – pup – en wij staan met de achterzijde tegen de 2 meter hoge duinen met gras – palmbomen en planten begroeid, met daarachter het 5 km. lange zandstrand.

 

De voorlaatste dag.

 

Het gaat nu op het einde aan dat wij Ierland gaan verlaten.

 

We staan 12 km. van de ferry af, en gaan toch maar even informeren.

 

Morgen 8.00 uur lokale tijd bij de incheck balie melden.

 

Wij krijgen weer dat heimwee gevoel als dat wij hadden toen wij Noorwegen gingen verlaten.

 

Maar we hebben deze dag nog, ook nog wat bootschappen gedaan de tank met diesel vol (is hier ruim 15 ct. goedkoper als in Engeland.

 

Terug naar de zelfde plek, en het is heel zonnig geworden.

 

Hele lange stukken over het strand gewandeld, en er springen wel wat jongeren het water in maar ook net zo snel er weer uit.

 

Naast onze camper hebben wij 3m breed tegel plateau met een palmboom, de stoelen er uit en we voelen ons als zijnde op de Malediven.

 

Oranje kijken en vroeg naar bed, en ook vroeg er weer uit, en om 8 uur bij de ferry.

 

Met pijn in ons hart rijden we de ferry op met de teller nu op 3965 Km.

 

Om 13.00 uur van het veer af en doorgereden naar een 24 uur parkeerplaats met supper bewaking.

 

Elke auto word op voorfront en kenteken gecontroleerd en in het sisteem opgeslagen.

 

2 Uur vrij pakeren, als je langer blijft komt er een controleur.

 

Wij hebben ons gemeld om te overnachten, bij ons reeds geregistreerd kenteken werd vermeld dat wij tot morgen bleven.

 

Wat moeten we betalen was onze vraag, For you ,t is free ) maar goed dat wij een cursus Engels gevolgd hebben.

 

De navigator op Dover ingesteld, 443 km. en nu bekruipt ons het gevoel dat het op huis aan gaat.

 

We rijden de M4, een snelle, meestal 3 stroken Motorway richting Londen.

 

Het enige wat nog onze aandacht trekt is de imposante brug bij Newport die de Bristol-Cannel oversteekt.

 

Meerdere interessante plaatsen - gebouwen en parken, waar we wel eens wat van gelezen hebben,en toen gedacht dat zouden wij wel eens willen zien, bezoeken, al deze borden rij je nu gewoon voorbij.

 

Op de rondweg van Londen met zijn soms onmogelijke knooppunten en soms 6 banen, en kruiselings onder je en boven je, is het opletten geblazen, maar alles word duidelijk aangegeven op borden en op de weg.

 

De navigator geeft in deze wirwar de groene lijn aan, en als je die maar volgt dan kom je er makkelijk uit, soms vonden wij het zelfs amusant.

 

Toch maar weer op een motorway, super grote parkeerplaats met alles er op en er aan, overnacht, nu wel 10 Pont betaald.

 

Wc, geledigd – watertank vol en 15 liter diesel getankt, dat moet genoeg zijn tot Duinkerk.

 

In dover naar de ferry gereden, en gevraagd naar de prijs voor de overtocht.

 

Het is weekend, en je krijgt het gevoel dat je mede eigenaar word van de ferry als je de prijzen hoord.

 

Maandag morgen om 8.00 uur de meest goedkoopste prijs 39 pont en 4 pont omdat wij met de creditkaart betaalde totaal 43 pont is 53,75 euro.

 

Stuk terug gereden naar Canterbury, overnachting 2,50 pont met toiletgebouw, met water en vuilwater en wc. Ledigen, inclusief.

 

Met hetzelfde inrijkaartje kun je ook gratis met de bus naar de stad en geeft korting bv. iets bezichtigen e.d.

 

Veel niets gedaan en verhalen uitgewisseld met mede camperaars, iemand met een te grote te nieuwe camper, vertelde dat hij 82 pond boete had betaald omdat hij op de strepen op een parkeerplaats, had gestaan.

 

Ik heb hem verteld dat je moet zorgen dat je zo min mogelijk opvalt, of juist positief opvalt, maar ik denk dat hij het niet begrepen heeft.

 

Weer oranje kijken, en vroeg er weer uit en 7.00 uur melden bij de incheck.

 

Wat mailtjes beantwoorden en schrijven, en in duinkerk, van de boot af

 

Duinkerk?? Hoe was het ook al weer o-ja aan de rechter kant van de weg rijden, maar na 10 minuten wil je niet meer anders, en is het gevoel van rechts rijden weer geheel terug.

 

Het uur later als in Engeland en Ierland, dat heeft langer geduurd voordat het ritme weer terug was, vooral s,morgens. 

 

Langs de Belgische kust naar Oostende gereden, zeer vriendelijke stad, met veel bezienswaardigheden, en nog meer winkels, en een frikadel speciaal gegeten.

 

Oostende heeft 3 gratis overnachting plaatsen voor campers, heel verstandig! Ze staan dan ook bijna allemaal vol, en de camperaars gaan dan de stad in voor bootschappen en uit eten.

 

Het gaat op zijn einde toe.

 

Het hoofd staat niet meer op vakantie vieren, zullen we maar, en je bent nog niet uitgesproken, en je krijgt al te horen, ja, dat is goed.

 

Richting huiswaarts lijkt het alsof je met vleugels rijd, je praat niet meer met elkaar, beide hebben we hetzelfde gevoel, en 2 dagen eerder dan geplant, staan we op de laatste overnachtingplaats naast ons huis.

 

Heerlijk!! hier blijven wij tot de volgende grote reis.

 

Groetjes en bedankt voor het lezen van ons verslag

 

Wielly  Mia

 

Het totale aantallen kilometers, van thuis tot thuis.

 

Het zijn er 4955 km geworden: ‘’waarvan”

 

3795 km. lings} de meest ontspannende.

 

 840 km. rechts} de meest stressvolle.

 

 320 km. recht door zee} de meest duurste.

 

Jaargetijde

 

Wij waren 3 weken in Mei en 3 weken in Juni.

 

Het is dan zo dat de bloesem net begonnen is, en bomen hebben bladeren, maar nog niet volwaardig.

 

 Rhododendrons staan nog niet in volle bloei, evenzo de fuchsia,s en andere planten en bomen.

 

Het zijn hier overwegend wilde planten, en krijgen niet zulke grote bloemen als de gekweekte bij ons.

 

Je ziet het in de 6 weken dat wij hier waren wel veranderen.

 

Het zeewater is in deze tijd ook nog te koud om er in te zwemmen, en wij hebben regelmatig de kachel aan gehad.

 

Oké, de zonaanbidder en de strandligger moet niet naar Ierland gaan.

 

Wij voelden wel meer energie, want het was nooit te warm.

 

Wil je meer informatie mail dan even via :contact:

 

Niet naar Ierland !!!

 

Naar onze mening is Ierland het mooist langs de Zuidwest kust.

 

De wegen zijn smal en vaak met klimmen en dalen, en veel bochten.

 

De bijrijder zit op het middendeel van de weg en ervaart de tegenliggers als eng, en rakelings langs komend, als dat ze gewend zijn.

 

Gelukkig zien ze iets minder de afgronden.

 

Als chauffeur rij je gevoelsmatig rakelings langs de berm en lijkt het of je met je spiegel de begroeiing raakt.

 

Inhalen kan alleen als je bijrijder verteld dat het vrij is.

 

En hoe je het went of keert, met een camper van onze omvang, kost het toch een kleine duizend euro voordat je de Ierse grens bereikt hebt, en in het hoogseizoen mogelijk nog meer.

 

Het gevoel dat je (eventueel bij noodzaak) niet zomaar naar huis kunt rijden, altijd moet je twee keer het water over.

 

De overtochten van te voren boeken is goedkoper, maar dan heb je helemaal geen vrijheid meer en ga je er naar rijden, en mag er niets misgaan, als je eens snel naar huis moet.

 

Wel naar Ierland !!!

 

Het overweldigen groen.

 

De super zuidwestelijke rotskust, vergelijk het met een klein beetje Noorwegen.

 

De behulpzame en zeer vriendelijke mensen.

 

De vele gratis overnachting plaatsen, vaak met toiletgebouw en water voorziening.

 

Ook ideaal met de auto en dan gebruik maken van de vele bed en breakfast.

 

Eventueel vliegen en een auto huren.

 

Er zijn winkelketens, zoals de Lidl, de Spar en vele anderen, met prijzen die vergelijkbaar zijn met Nederland, en soms nog goedkoper.

 

Het zachte weer, nooit veel te heet, geen vliegen, geen steekmuggen.

 

Het auto rijden, is veel ontspannender als in de rest van europa.

 

Ierland !!!  gewoon doen.

 

Tot Slot

 

Ierland wederom een land wat je achterlaat met her gevoel: hier komen we nog eens terug.

 

Wij hadden een boekje bij ons met een complete rondreis, hoofdzakelijk langs de kust met alle mogelijke bezienswaardigheden en alle vrije staanplaatsen en ook alle campings, op onze reis.

 

Bij vertrek hebben we gezegd, we ziet wel, in 6 weken kunnen we veel doen.

 

De totale rondreis in Ierland was volgens het boekje 4240 km.

 

We hebben ons toch wat meer rust gegund en hebben alleen het onderste helft van Ierland bezocht.

 

Het bovenste deel inclusief Belfast een andere keer.

 

Dat er overtochten noodzakelijk zijn, heeft ons toch een beklemmend gevoel gegeven.

 

Als je geheel vrij wild zijn, dus naar een veer rijden, en dan kijken of je mee kunt, dan heeft dat ook zijn prijs.

 

Als je geboekt hebt, ga je daar ook naar rijden met telkens in je achterhoofd, ja maar we moeten wel die dag en dat uur bij de boot zijn.

 

Allemaal dingen die je moet overwegen!

 

Nu echt tot slot, wij komen nog eens terug.

 

Groetjes Wielly en Mia